31-1 War Child Kilichallenge dag 4

Vandaag zijn we om 8:30 vertrokken. We hebben een dag van 4 uur lopen voor de boeg en het plan is in kamp Shira te gaan lunchen op zo’n 4000 meter. Daarna lekker de tijd om rond te kijken en te acclimatiseren. De hoogte gaat nu echt een rol spelen. 

Al snel stijgt de route en gaat lopen over in klauteren. Het is een smal pad en we lopen in een lang lint gestaag naar boven. Er komen steeds groepjes porters langs. Dit betekent iedereen stilstaan en zo ver mogelijk aan de kant. De porters lopen heel snel omhoog, ondanks de vaak 15 kilo of meer op hoofd, nek of rug. Aan de kant gaan is niet altijd even makkelijk aangezien het pad over een nauwe richel loopt met aan beide kanten een diepe kloof. De vegetatie is prachtig. Echt bomen staan hier niet meer maar wel struiken en prachtige bloemen als Lobelia’s. Zowel in het eerste kamp als vandaag vliegt er steeds een hele grote zwart-witte raaf met ons mee. Hij ziet er vervaarlijk uit met zijn enorme snavel. 

Als we om kijken zien we een adembenemend uitzicht, onbeschrijflijk mooi over de bergruggen, en kammen. 

IMG_0011Ondertussen lopen we van top naar top. Steeds denk ik dat het na de volgende top vlakker zal worden, tenslotte lopen we al bijna 4 uur. Het tegendeel is waar. We blijven maar klauteren over de rotsen. Door kloven, onder overhangende rotsen met varens en vallend water. We lopen stukken in de wolken waar het langzamerhand iets killer wordt en soms iets regent. Na 6 uur zwaar klimmen en nog een half uur dalen komen we in het tweede kamp aan. In de verte zien we de berg Mawenzi, de oudere maar iets lagere broer van de Kibo die wij beklimmen. We zijn nu al 3 klimaatzone’s doorgetrokken. Morgen volgt de vierde. We zijn bij 34 gr. vertrokken en zullen eindigen bij – 20 gr.

Weer zijn er meerdere groepen met een hoop tentjes, mash tenten en porter tenten. Een wonderbaarlijk gezicht zo’n tijdelijk ‘dorp’ boven op de berg. Het is bewolkt, winderig en echt kil maar we weten natuurlijk dat de echte kou nog gaat komen. 

Ik voel me goed al begin ik wat hoofdpijn te krijgen. Ik besluit de volgende dag een eerste pil tegen hoogteziekte te nemen. Verder voel ik geen pijn in benen, voeten, knieën etc. 

Slechts wat spierpijn in schouders en rug van de houding met rugzak tijdens het klimmen. Ik realiseer me dat mijn conditie prima is. Daar zal het niet aan liggen. Hopelijk blijft dat zo de komende dagen.

’s middags en ’s avonds na het diner hebben we een kaartspelletje gedaan Esther heeft ons Janief geleerd. Lekker ontspannen lachen met elkaar. Het is een erg leuke groep mensen met allemaal een eigen verhaal, achtergrond en reden om hier te zijn. Ik verveel me dan ook geen seconde. Sterker nog, de dagen vliegen voorbij. IMG_0002Om 21:30 besluit ik mijn bed op te zoeken. Het is nu echt koud en het is nog een aardige voorbereiding. Slaapzak, lakenzak, thermokleding, sokken en sloffen moeten het gaan doen. Hopelijk maak ik een goede nacht. Morgen een lange route van zo’n 7 uur! Gelukkig wel vlakker en minder inspannend. Althans dat wordt gezegd. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s