29-01 War Child Kilichallenge dag 2

Rond 9:00 uur locale tijd staan we op. Er staat een heerlijk ontbijtbuffet klaar met fruit, melk met serials, toastje en koffie. Dat gaat er best in. Bij het ontbijt zie ik een aantal nieuwe teamleden. Zoals gezegd ben ik niet bij de laatste twee meetings voor vertrek geweest en ik stel me wat onwennig voor. Ik hoor soms ‘oh ja Niels van Facebook’. Grappig blijkbaar vallen mijn berichtjes op. Na het ontbijt zijn we met een groep een stukje gaan lopen buiten het hotel. Het is warm en er is eigenlijk niet veel te zien maar we zijn wat rusteloos. Eigenlijk is het alleen een lange saaie weg. Toch is het leuk om de schoolkinderen in uniform, de brommertjes en kraampjes met fruit te zien. Als we terug komen hoor ik dat er een aantal mensen zo ondernemend zijn geweest om IMG_2828met de taxi naar het centrum te gaan. Zij hebben daar een prachtige markt bezocht. Jammer dat ik niet van de partij was, nu is het te laat om nog te gaan. ’s middags ben ik nog even gaan zwemmen voor de briefing van 14:00 begon. Aan het zwembad raak ik meteen weer in gesprek. Het gaat vooral over drijfveren en achtergronden. Dan is het 14:00 uur en volgt de laatste briefing. Ik loop via de tuin. Hier kunnen we voor het eerst een glimp van de Kilimanjaro zien. Ver weg rijst hij op boven de horizon. Een monster om te zien maar nu al schitterend. Christian van de locale reisorganisatie legt nog eens geduldig uit wat ons te wachten staat. Gidsen, porters, toilet, eten, tenten, matjes, alles komt langs. Natuurlijk hebben we alles al vaker gehoord maar ik luister toch aandachtig. IMG_0008Vervolgens stelt Ernst, veldwerker van War Child Oeganda zich voor en vertelt kort iets over zijn werk. Dit deel wordt afgesloten met een parachute spel. Iedereen heeft meteen lol en doet zn best. Ik besef me dat dit voor kinderen een geweldIMG_2830ige manier moet zijn om weer wat fun te hebben. Hierna ga ik naar mijn kamer om mijn tassen om te pakken en alles klaar te maken. Bij de receptie kan ik mijn tas wegen en het gewicht viel me erg mee 12,3 kilo. Tussen 12 en 15 kilo mag dus kan ik nog iets uit mijn dagrugzak in de buffel doen. Vervolgens nog even aan het zwembad gelegen met een muziekje nu het nog kan. Helemaal niemand om me heen. Hoop dat ik me niet te veel afzonder maar we zitten de hele week nog op elkaars lip dus even genieten besluit ik. Straks diner! Morgen 8:00 strak vertrek naar Machame gate. Het gaat starten!

Diner was erg leuk. Ernst, veldwerker War Child Oeganda heeft zijn verhaal verder verteld. Hij werkt al 11 jaar voor War Child. Indrukwekkend en moedig. Heel veel respect! Hij zat tijdens het diner naast me dus ik heb hem veel kunnen vragen. Uiteindelijk is ons doel zoveel mogelijk geld op te halen voor War Child zodat zij daarmee zoveel mogelijk kinderen in oorlogssituaties een betere toekomst kunnen geven.

Na het diner gaat ieder zijn eigen weg. De meesten gaan vroeg slapen. Ik loop nog naar de bar. Iedereen bestelt netjes een cola of watertje. Dan komt Jop naast me staan. Hij bestelt 2 bier. Ah gelukkig nog 1 Kilimanjaro biertje. Moet kunnen zegt hij lachend. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s