05-2 War Child Kilichallenge dag 9

De laatste dag is aangebroken. De berichten wisselen wat over wat we moeten verwachten van 1,5 tot wel 5 uur afdalen. Ik zie er tegenop. Daarom verzamel ik mijn moed en vraag mijn uitgeleende knie brace terug. Ik schat in dat ik hem zelf echt nodig heb. Gelukkig is daar altijd Eddie die een knietje kan tapen met z’n ogen dicht. Ik ben (weer eens) wat laat en heb zelfs het ontbijt gemist. Gelukkig is er nog wel thee en ik prop een energiereep naar binnen, poets mijn tanden en vul mijn buffel. IMG_2966

Dan volgt de afscheidsceremonie door de porters en gidsen. Ze zingen het Kili-lied en dansen voor ons. Ik vind het een indrukwekkend en emotioneel mooi moment! We hebben geld ingezameld als fooi voor alle locale begeleiders. Ze krijgen een goed gevulde enveloppe die ze meer dan toekomt. Ik vraag wie mijn persoonlijk porter was en als hij voor me staat geef ik hem een stevige knuffel en stop hem nog een fooi in zijn hand. Mijn respect en dankbaarheid zijn groot!

Vervolgens gaan we op weg. De afdaling begint rotsachtig waardoor je steeds grote stappen moet zetten. De brace helpt maar deels. Toch loop ik rIMG_3030edelijk stevig door. Ik haak aan bij een paar mensen en we lopen een behoorlijk tempo. Het pad wordt steeds minder steil en plots lopen we weer in het oerwoud. We zien wat vogels en een aantal collobus apen. Het regenwoud geeft me energie en ik voel me aardig goed. 4 man zijn vooruit gelopen en ik zit in de groep daar direct achter. Ik heb dat bewust gedaan. Ik wil niet weer ver achterop raken en als ik me moet laten zakken kan ik vast bij anderen aanhaken. Maar het is niet nodig. Na zo’n 4 uur zijn we bij Mwenga gate! Iedereen is opgewonden en gelukkig. We kunnen voor 2$ onze schoenen laten schoonmaken die wit zijn uitgeslagen van een dikke laag stof en gruis.

Twee teamgenoten staan ons op te wachten met bier en cola. Ik begin maar voorzichtig met een colaatje en wat water maar al snel kan ik de aantrekkingskracht niet weerstaan en klok het eerste koude biertje naar binnen. Wat een genot. Er wordt heerlijk eten op tafel gezet. Mango, meloen, friet, salade, kip. We vallen aan en laten het ons smaken. IMG_2895

Dan volgt het laatste ritueel. Uitschrijven bij het Kilimanjaro parc en opgeven wat de Uhuru arrival time is. Toch best een bijzonder moment. In het kantoortje staan achter tralies dikke boeken waar alle summit gangers instaan net als bij het inschrijven. Vereeuwigd! 

We haasten ons vervolgens naar de bus omdat we graag zsm naar het hotel willen. Douchen, zwemmen en natuurlijk de BBQ! We maken gekscherend de afspraak dat iedereen echt eerst moet douchen voor ze het zwembad in mogen. 

Zo gezegd zo gedaan. Opgefrist en schoon gaan we aan prachtig gedekte tafels. Het bier vloeit rijkelijk en het eten is heerlijk. We worden vermaakt door een locale dans en muziekgroep. Rond 24:00 ga ik mijn kamer opzoeken al had ik heel graag nog door gefeest. Ik moet mijn tas nog inpakken en om 6:00 gaat de wekker weer. Om 7:00 word ik opgehaald om naar Zanzibar te gaan voor een paar dagen rust aan het strand. Gelukkig staan een aantal teamleden al om 7:00 uur klaar om me uit te zwaaien. De band met deze lieve, mooie, interessante mensen voelt sterk en ik weet dat het wederzijds is. Zal ze missen! De missie is volbracht en vermoeid maar vol trots, blijdschap en met een soort innerlijke rust stap ik op het vliegtuig.   

Safari Njema!

IMG_3025

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s